Met je hond te gast in de natuur

Niet iedere bosbeheerder is blij als je met je hond komt wandelen. Dat is geen leuk begin van een blog op een platform vol hondvriendelijke plekken, maar het is wel eerlijk. En wij denken dat we er als mensen met een hond zelf iets aan kunnen doen.

Waarom een beheerder soms liever nee zegt

Bij het maken van Sniffz spreken we veel mensen die een bos, een heideveld of een strand beheren. De meesten denken graag mee. Maar we horen ook dit: het is hier al druk, er ligt overal poep en op een warme dag ruik je het.

Dat is geen gezeur. Een beheerder ziet wat er gebeurt als veel honden op een kleine plek komen. Poep die blijft liggen, honden die van het pad af het struikgewas in gaan, broedende vogels die opvliegen, wandelaars die een onbekende hond op zich af zien rennen.

Het gevolg kennen we allemaal. Er komt een bord met een aanlijnplicht, een losloopgebied wordt kleiner, of honden zijn ergens helemaal niet meer welkom.

Het gaat om een kleine groep, en toch gaat het om ons allemaal

De meeste mensen met een hond doen het gewoon goed. Ze ruimen op, lijnen aan waar het moet en roepen hun hond terug als er iemand aankomt. Het is zuur dat juist zij de gevolgen merken van wat een ander laat liggen.

Toch helpt het niet om naar die ander te wijzen. Voor een beheerder en voor een wandelaar zonder hond zijn wij één groep. Elke plek die dichtgaat, is er een minder voor iedereen met een hond.

Daarom draaien wij het om. Toegang tot de natuur is geen recht dat vanzelf blijft bestaan. We zijn er te gast, en een gast die zich goed gedraagt, mag terugkomen.

Een hond nemen is meer dan voor je hond zorgen

Wie een hond neemt, zegt ja tegen de zorg voor dat dier. Eten, beweging, de dierenarts, een fijne plek in huis. Dat weet iedereen.

Wat er minder vaak bij gezegd wordt: je zegt ook ja tegen een verantwoordelijkheid naar je omgeving. Jouw hond deelt het bos, de stoep en het terras met mensen die geen hond hebben en daar niet om gevraagd hebben. Rekening houden met hen hoort er net zo bij als die voerbak.

Dat is geen strenge moraal. Het is gewoon normaal doen: opruimen wat je hond achterlaat, je hond bij je houden waar dat gevraagd wordt, en opletten of een ander jouw hond wel zo leuk vindt als jij.

Wat je zelf kunt doen

Het zijn kleine dingen, en bijna iedereen kent ze. Het verschil zit in ze elke keer doen, ook als niemand kijkt.

• Ruim de poep op en neem het zakje mee. Ook in het bos, ook naast het pad. Geen prullenbak in de buurt? Dan gaat het zakje mee naar huis.
• Blijf op de paden. Daarbuiten leven dieren en groeien planten die geen bezoek kunnen gebruiken.
• Lijn aan waar het gevraagd wordt. Een aanlijnplicht staat er meestal om een reden: broedende vogels, grazers, wild of drukte.
• Houd afstand tot wild en vee. Ook een hond die "niks doet" kan een ree of een schaap de stuipen op het lijf jagen.
• Roep je hond bij je als er iemand aankomt. Niet iedereen is op zijn gemak bij een hond, en niet elke andere hond wil kennismaken.
• Kies een rustig moment als het kan. Vroeg in de ochtend of doordeweeks is het fijner voor jou, je hond en het gebied.

We hebben deze afspraken ook kort onder elkaar gezet in de Sniffz-erecode.

Wat Sniffz doet

Op Sniffz vind je plekken waar je met je hond welkom bent. Bij elke plek staat wat daar de afspraken zijn: waar je hond los mag, waar aangelijnd en waar niet. Die regels komen van de beheerder of de ondernemer zelf, en we zetten ze vooraan.

We doen dat niet om het ingewikkeld te maken. We doen het omdat duidelijke afspraken vooraf gedoe ter plekke voorkomen, en omdat een plek alleen hondvriendelijk kan blijven als het er ook voor anderen prettig blijft.

Een grens stellen is trouwens ook hondvriendelijk. Een beheerder die zegt "hier aangelijnd" of "maximaal twee honden", zorgt ervoor dat honden er over tien jaar nog steeds welkom zijn.

Samen houden we het open

Wij geloven dat de meeste mensen met een hond precies dit willen: lekker buiten zijn, zonder dat een ander er last van heeft. Als we dat met elkaar laten zien, hoeft een beheerder niet te twijfelen.

Dus de volgende keer dat je een zakje aan je riem knoopt terwijl je midden in het bos staat: dank je wel. Zo houden we het voor iedereen open.